![;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Junak M14
- Sebastian440
- Administrator
- Posty: 1960
- Rejestracja: 2007-01-02, 00:48
- Moje maszyny: .
www.mr16bp.blogspot.com - Lokalizacja: Thorn Kupie polskie motocykle sportowe seba440t2@wp.pl
- Kontaktowanie:
Junak M14
Fotki zostały znalezione na rosyjskich stronach tylko nie wiem już gdzie dokładnie ;-/ Na fotkach widoczny Junak m14 jest tu paru znawców tematu więc pomyślałem że sami napiszą historie tego motocykla
...
![;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
- Bercik
- Posty: 104
- Rejestracja: 2007-01-02, 21:57
- GG: 9173472
- Lokalizacja: Zielona Góra
- Kontaktowanie:
To ja moze jako ciekawostke dodam skan gazety z artykułem o tym junaczku ![;)](./images/smilies/msn-wink.gif)
![Obrazek](http://img262.imageshack.us/img262/1580/junak1ad4.th.jpg)
[ Komentarz dodany przez: ŻbiKu: 2007-02-01, 23:43 ]
Te skany są zdeczka małe po zapisaniu na hdd i powiększeniu litery są niewyraźne...niska rozdzielczośc, odskanuj w lepszym formacie.
[ Dodano: 2007-02-02, 16:49 ]
Z racji tego, ze nie mogłem już edytować postu bo czas minął pisze pod spodem:
Faktycznie ze skany są deczko za małe
. Poniżej zamieszczam skany większej rozdzielczości
![Obrazek](http://img158.imageshack.us/img158/9493/junakrz3.th.jpg)
![Obrazek](http://img158.imageshack.us/img158/3365/junakaui2.th.jpg)
(wystarczy kliknąć kilkakrotnie i się powiększa
)
![;)](./images/smilies/msn-wink.gif)
![Obrazek](http://img262.imageshack.us/img262/1580/junak1ad4.th.jpg)
![Obrazek](http://img262.imageshack.us/img262/8871/junak2ub9.th.jpg)
[ Komentarz dodany przez: ŻbiKu: 2007-02-01, 23:43 ]
Te skany są zdeczka małe po zapisaniu na hdd i powiększeniu litery są niewyraźne...niska rozdzielczośc, odskanuj w lepszym formacie.
[ Dodano: 2007-02-02, 16:49 ]
Z racji tego, ze nie mogłem już edytować postu bo czas minął pisze pod spodem:
Faktycznie ze skany są deczko za małe
![:mrgreen:](./images/smilies/icon_mrgreen.gif)
![;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
![Obrazek](http://img158.imageshack.us/img158/9493/junakrz3.th.jpg)
![Obrazek](http://img158.imageshack.us/img158/3365/junakaui2.th.jpg)
(wystarczy kliknąć kilkakrotnie i się powiększa
![;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
-
- Posty: 47
- Rejestracja: 2007-01-05, 20:58
- GG: 0
- Lokalizacja: WLN/Praszka/JDŁ
- Kontaktowanie:
- Sebastian440
- Administrator
- Posty: 1960
- Rejestracja: 2007-01-02, 00:48
- Moje maszyny: .
www.mr16bp.blogspot.com - Lokalizacja: Thorn Kupie polskie motocykle sportowe seba440t2@wp.pl
- Kontaktowanie:
no prosze jaka dokladnosc fotka tak nazywala sie na rosyjskich stronach ja tylko wkleilem zdjecia. Tomek może napiszesz coś o tym motocyklu skoro wiesz coś o tym junaku... A innych zapraszam do udzuelenia sie w tematach a nie tylko ogladaniu fotek (mowie o osobach ktore od dawna maja założone konto i nie maja zadnego postu i tylko czekaja na nowa ciekawostki no coment...)
-
- Posty: 47
- Rejestracja: 2007-01-05, 20:58
- GG: 0
- Lokalizacja: WLN/Praszka/JDŁ
- Kontaktowanie:
Nowa maszyna, której założenia opracowano w 1961 (widocznie chcieli produkować tylko nie mogli, może, z jakiego powodu możemy się domyślać) roku, miała być lżejsza i mocniejsza od M10. Do ZSM nr 1 przestano zlecenie na opracowanie 2-cylindrowego, czterosuwowego silnika lżejszego i mocniejszego od s130.
ZSM nr 1 szybko zabrały się do roboty. W październiku 1961 roku wysłano rysunek gabarytowy silnika do SFM, aby rozpocząć na dobre prace nad podwoziem motocykla. Przygotowano trzy projekty wstępne: z rozrządem popychaczowym i dwa z rozrządem napędzanym łańcuchem (w pierwszym poprowadzono łańcuch między cylindrami, w drugim umieszczono łańcuch z lewej strony silnika). Spośród nich wybrano konstrukcję ostatnią, autorstwa inż. Leszka Ornafa, której projektowanie ukończono w grudniu 1962 raku. Jednostka w układzie twin o oznaczeniu S132 LO miała pojemność 350 cm3 i górny wałek rozrządu napędzany łańcuchem. Można było zwiększyć jej pojemność do 500 cm3. Konstruując nową jednostkę, wzięto pod uwagę doświadczenia zdobyte przy przekonstruowaniu silnika SO3 i uważnie przeanalizowano najnowocześniejsze motocykle produkcji zachodniej i Japońskiej. Zastosowano pojedyncze, chłodzone powietrzem cylindry, dzięki symetrycznemu ożebrowaniu całkowicie wymienialne. Możliwe było powstanie wersji jednocylindrowej o pojemności 175 cm3 oraz (to już nieoficjalnie) 4-cy-lindrowej, samochodowej. Zwrócono baczną uwagę na chłodzenie cylindrów, rozsuwając je nieco oraz projektując bogate użebrowanie wokół zaworów. Rura wydechowa została głęboko wsunięta, aby pochłaniała ciepło, które dzięki temu nie rozgrzewało głowicy. Komorze spalania nadano półwanienkowy półsferyczny kształt. Byt on zwarty i nadawał się do mechanicznej obróbki. Taka zwarta komora umożliwiała spalanie mieszanki bez detonacji. Potem podobne rozwiązanie podobno wprowadziła Honda. Przewidywano, że odlewy będą aluminiowe ciśnieniowe lub kokilowe, cylindry też aluminiowe z chromowaną gładzią cylindrów. W prototypie zastosowano jednak żeliwne odlewy cylindrów. Umieszczony w głowicy watek rozrządu był drążony, a na jego końcu umieszczono aparat zapłonowy adaptowany z Syreny. Dźwignie zaworowe w prototypie łożyskowano na igiełkach, a seryjnie planowano na czopach kulistych. Ponieważ silnik S130 Junaka miał masę 63 kg, założono, że S132 nie przekroczy 50 kg. Tymczasem prototyp ważył zaledwie 47 kg. W 4-stopniowej skrzyni biegów zastosowano dwa watki, w Junaku M10 były trzy (odbierający moc ze sprzęgła, dolny i zdawczy, w m14 zostały tylko odbierający moc ze sprzęgła i zdawczy). S132 miał wspólny obieg oleju dla silnika, sprzęgła i skrzyni biegów. S132 byt dosyć prosty w produkcji (mniej kół zębatych, duża łatwość obróbki elementów i montażu) i nie wymagał dodatkowych obrabiarek. Przewidywano, że będzie tańszy w produkcji od S03 i S130.
Powstały projekty S132 l01 i S132 l02. W tym drugim oś kota napędowego przekładni łańcuchowej pokrywała się z osią obrotu wahacza, a sprzęgło przeniesiono na oś wału korbowego. W 1964 roku przystąpiono do budowy prototypów.
Tymczasem w SFM pełną parą pracowano nad podwoziem M14 pod nadzorem głównego konstruktora inż. Andrzeja Kazuby. Wśród zespołu projektantów wyróżnił się inż. Lech Nowosad. Projektował on motocykl tak, aby zapewnić wygodę jazdy nawet na długich dystansach. Ze znajdujących się w SFM motocykli wzorcowych, planów i zdjęć wyliczał optymalne wymiary maszyny, wzajemne odległości kanapy, podnóżków i kierownicy. Podwozie M14 składało się z pojedynczej, spawanej z rur stalowych ramy kołyskowej. Przednie koło zawieszono na krótkim wahaczyku pchanym. M14 wzorem najnowocześniejszych wówczas maszyn miał obudowaną sylwetkę, a stylizację karoserii opracowano wspólnie z warszawskim instytutem wzornictwa przemysłowego. W1964 roku wykonano dwa prototypy, malując je na zielono, by odróżniały się od czarnych lub wiśniowych M10
W 1964 roku rozpoczęto przejmowanie produkcji wałów i mechanizmów kierowniczych od FSO w Warszawie i FSC w Starachowicach. Dyrekcja SFM łudziła się, że uda się połączyć produkcję obu asortymentów i wyraziła zgodę na dokończenie testów M14., Ponieważ Łódź spóźniała się pół roku z przygotowaniem prototypowych silników S132, w gotowe podwozia zamontowano dwusuwowe silniki mz. Zbigniew Konieczek, pracujący wówczas w dziale prób, pamięta, że motocykle były wyjątkowo szybkie, osiągały prędkości do 145 km/h. Prasa ochrzciła nowy motocykl imieniem Iskra. Pomimo zastosowania nowoczesnych rozwiązań, motocykl wymagał dopracowania. Wahacze pchane nie zapewniały stabilnego prowadzenia przedniego, koła, co było szczególnie mocno odczuwalne podczas hamowania, ale tej wady nie dane buło pozbyć się. Prace nad modelem M14 nigdy nie zostały ukończone. Wykonano tylko dwa prototypy silnika s132 l01, ale nigdy nie zostały one zamontowane w motocyklach. Natomiast prototyp M14 znajduje się w Przyfabrycznym Muzeum Fabryki Mechanizmów Samochodowych Polmo w Szczecinie.
dane techniczne:
sfm M14 iskra
silnik
typ: rzędowy, czterosuwowy, 2-cylindrowy,
o pojemności 350 cm3, chłodzony powietrzem
rozrząd: ohc, dwa zawory na cylinder
stopień sprężania: 8,5-9:1
moc maksymalna:
21-26 km (15-19 kw) przy 6000-7000 obr./min
maksymalny moment obrotowy:
32 nm przy 3200-4200 obr./min
zasilanie: 2 gaźniki poziome gm 26 s1
ze wspólną komorą pływakową
przeniesienie napędu
przełożenie wstępne: koła zębate
sprzęgło: wielotarczowe, mokre
skrzynia biegów: 4-stopniowa
przeniesienie na tylne koło: łańcuch drabinkowy (gaila)
podwozie
rama: pojedyncza, spawana kołyskowa, stalowa
zawieszenie: przód - wahacz pchany,
tył - wahacz wleczony
hamulce: bębnowe
ogumienie: 3,25x18
masy i wymiary
masa pojazdu gotowego do jazdy: ok. 138 kg
rozstaw osi: 1348 mm
wymiary (wys./dl.): 945x ok. 1944 mm
wysokość siodła: 805 mm
pojemność zbiornika paliwa: ok 13 l
osiągi
prędkość maksymalna: 145 km/h przyspieszenie 0-100 km/h: brak danych
Silnik modelu M14 to bardzo ciekawa konstrukcja . Mógł być bardzo wytrzymały na zapędy domorosłych mechaników. inną ciekawostką jest specjalnie opracowane gaźniki GM 26 M1 ze wspólną komorą , ich konstrukcja na pewno zmniejsza wagę całego silnika, ale przy jednej komorze dla dwóch gaźników przy pochyleniu motocykla zmienia się skład mieszanki w obu gaźnikach, jak przy gaźniku z boczną komorą. Więc nie uważam aby to był dobry pomysł, chociaż samego gaźnika nie widziałem.
tekst zaczerpniety z strony http://www.junak.net/
[ Komentarz dodany przez: Gaceczkos: 2007-02-04, 11:16 ]
Wszystko fajnie, tylko nie wiem czy wiesz, ale ten tekst ze zdjęciami jest już na Forum -> zamieścił go Bercik. Spójrz kilka postów wyżej....
ZSM nr 1 szybko zabrały się do roboty. W październiku 1961 roku wysłano rysunek gabarytowy silnika do SFM, aby rozpocząć na dobre prace nad podwoziem motocykla. Przygotowano trzy projekty wstępne: z rozrządem popychaczowym i dwa z rozrządem napędzanym łańcuchem (w pierwszym poprowadzono łańcuch między cylindrami, w drugim umieszczono łańcuch z lewej strony silnika). Spośród nich wybrano konstrukcję ostatnią, autorstwa inż. Leszka Ornafa, której projektowanie ukończono w grudniu 1962 raku. Jednostka w układzie twin o oznaczeniu S132 LO miała pojemność 350 cm3 i górny wałek rozrządu napędzany łańcuchem. Można było zwiększyć jej pojemność do 500 cm3. Konstruując nową jednostkę, wzięto pod uwagę doświadczenia zdobyte przy przekonstruowaniu silnika SO3 i uważnie przeanalizowano najnowocześniejsze motocykle produkcji zachodniej i Japońskiej. Zastosowano pojedyncze, chłodzone powietrzem cylindry, dzięki symetrycznemu ożebrowaniu całkowicie wymienialne. Możliwe było powstanie wersji jednocylindrowej o pojemności 175 cm3 oraz (to już nieoficjalnie) 4-cy-lindrowej, samochodowej. Zwrócono baczną uwagę na chłodzenie cylindrów, rozsuwając je nieco oraz projektując bogate użebrowanie wokół zaworów. Rura wydechowa została głęboko wsunięta, aby pochłaniała ciepło, które dzięki temu nie rozgrzewało głowicy. Komorze spalania nadano półwanienkowy półsferyczny kształt. Byt on zwarty i nadawał się do mechanicznej obróbki. Taka zwarta komora umożliwiała spalanie mieszanki bez detonacji. Potem podobne rozwiązanie podobno wprowadziła Honda. Przewidywano, że odlewy będą aluminiowe ciśnieniowe lub kokilowe, cylindry też aluminiowe z chromowaną gładzią cylindrów. W prototypie zastosowano jednak żeliwne odlewy cylindrów. Umieszczony w głowicy watek rozrządu był drążony, a na jego końcu umieszczono aparat zapłonowy adaptowany z Syreny. Dźwignie zaworowe w prototypie łożyskowano na igiełkach, a seryjnie planowano na czopach kulistych. Ponieważ silnik S130 Junaka miał masę 63 kg, założono, że S132 nie przekroczy 50 kg. Tymczasem prototyp ważył zaledwie 47 kg. W 4-stopniowej skrzyni biegów zastosowano dwa watki, w Junaku M10 były trzy (odbierający moc ze sprzęgła, dolny i zdawczy, w m14 zostały tylko odbierający moc ze sprzęgła i zdawczy). S132 miał wspólny obieg oleju dla silnika, sprzęgła i skrzyni biegów. S132 byt dosyć prosty w produkcji (mniej kół zębatych, duża łatwość obróbki elementów i montażu) i nie wymagał dodatkowych obrabiarek. Przewidywano, że będzie tańszy w produkcji od S03 i S130.
Powstały projekty S132 l01 i S132 l02. W tym drugim oś kota napędowego przekładni łańcuchowej pokrywała się z osią obrotu wahacza, a sprzęgło przeniesiono na oś wału korbowego. W 1964 roku przystąpiono do budowy prototypów.
Tymczasem w SFM pełną parą pracowano nad podwoziem M14 pod nadzorem głównego konstruktora inż. Andrzeja Kazuby. Wśród zespołu projektantów wyróżnił się inż. Lech Nowosad. Projektował on motocykl tak, aby zapewnić wygodę jazdy nawet na długich dystansach. Ze znajdujących się w SFM motocykli wzorcowych, planów i zdjęć wyliczał optymalne wymiary maszyny, wzajemne odległości kanapy, podnóżków i kierownicy. Podwozie M14 składało się z pojedynczej, spawanej z rur stalowych ramy kołyskowej. Przednie koło zawieszono na krótkim wahaczyku pchanym. M14 wzorem najnowocześniejszych wówczas maszyn miał obudowaną sylwetkę, a stylizację karoserii opracowano wspólnie z warszawskim instytutem wzornictwa przemysłowego. W1964 roku wykonano dwa prototypy, malując je na zielono, by odróżniały się od czarnych lub wiśniowych M10
W 1964 roku rozpoczęto przejmowanie produkcji wałów i mechanizmów kierowniczych od FSO w Warszawie i FSC w Starachowicach. Dyrekcja SFM łudziła się, że uda się połączyć produkcję obu asortymentów i wyraziła zgodę na dokończenie testów M14., Ponieważ Łódź spóźniała się pół roku z przygotowaniem prototypowych silników S132, w gotowe podwozia zamontowano dwusuwowe silniki mz. Zbigniew Konieczek, pracujący wówczas w dziale prób, pamięta, że motocykle były wyjątkowo szybkie, osiągały prędkości do 145 km/h. Prasa ochrzciła nowy motocykl imieniem Iskra. Pomimo zastosowania nowoczesnych rozwiązań, motocykl wymagał dopracowania. Wahacze pchane nie zapewniały stabilnego prowadzenia przedniego, koła, co było szczególnie mocno odczuwalne podczas hamowania, ale tej wady nie dane buło pozbyć się. Prace nad modelem M14 nigdy nie zostały ukończone. Wykonano tylko dwa prototypy silnika s132 l01, ale nigdy nie zostały one zamontowane w motocyklach. Natomiast prototyp M14 znajduje się w Przyfabrycznym Muzeum Fabryki Mechanizmów Samochodowych Polmo w Szczecinie.
dane techniczne:
sfm M14 iskra
silnik
typ: rzędowy, czterosuwowy, 2-cylindrowy,
o pojemności 350 cm3, chłodzony powietrzem
rozrząd: ohc, dwa zawory na cylinder
stopień sprężania: 8,5-9:1
moc maksymalna:
21-26 km (15-19 kw) przy 6000-7000 obr./min
maksymalny moment obrotowy:
32 nm przy 3200-4200 obr./min
zasilanie: 2 gaźniki poziome gm 26 s1
ze wspólną komorą pływakową
przeniesienie napędu
przełożenie wstępne: koła zębate
sprzęgło: wielotarczowe, mokre
skrzynia biegów: 4-stopniowa
przeniesienie na tylne koło: łańcuch drabinkowy (gaila)
podwozie
rama: pojedyncza, spawana kołyskowa, stalowa
zawieszenie: przód - wahacz pchany,
tył - wahacz wleczony
hamulce: bębnowe
ogumienie: 3,25x18
masy i wymiary
masa pojazdu gotowego do jazdy: ok. 138 kg
rozstaw osi: 1348 mm
wymiary (wys./dl.): 945x ok. 1944 mm
wysokość siodła: 805 mm
pojemność zbiornika paliwa: ok 13 l
osiągi
prędkość maksymalna: 145 km/h przyspieszenie 0-100 km/h: brak danych
Silnik modelu M14 to bardzo ciekawa konstrukcja . Mógł być bardzo wytrzymały na zapędy domorosłych mechaników. inną ciekawostką jest specjalnie opracowane gaźniki GM 26 M1 ze wspólną komorą , ich konstrukcja na pewno zmniejsza wagę całego silnika, ale przy jednej komorze dla dwóch gaźników przy pochyleniu motocykla zmienia się skład mieszanki w obu gaźnikach, jak przy gaźniku z boczną komorą. Więc nie uważam aby to był dobry pomysł, chociaż samego gaźnika nie widziałem.
tekst zaczerpniety z strony http://www.junak.net/
[ Komentarz dodany przez: Gaceczkos: 2007-02-04, 11:16 ]
Wszystko fajnie, tylko nie wiem czy wiesz, ale ten tekst ze zdjęciami jest już na Forum -> zamieścił go Bercik. Spójrz kilka postów wyżej....
- Pietrusek
- Posty: 112
- Rejestracja: 2007-01-11, 17:20
- GG: 0
- Lokalizacja: Łowicz
- Kontaktowanie:
Zdjecie jest dobrze podpisane junak m13 był wersja rozwojowa m10 miał zmieniony silnik o symbolu s131 obudowe tylniego koła siegajaca po gaznik opraz przednie zawieszenie na srednim wachaczu pchanym lecz wystepowały prototypy z zawieszeniem od m10Wydaje mi sie ze jest tu maly blad poniewaz prototyp M13 wygladal calkiem inaczej. Takie podpisanie zdjecia wprowadza innch w blad
-
- Posty: 25
- Rejestracja: 2007-01-04, 20:41
- GG: 0
- Moje maszyny: Ostatnia WSK M06B3 1975
- Lokalizacja: Szczecin
- Kontaktowanie:
- Pietrusek
- Posty: 112
- Rejestracja: 2007-01-11, 17:20
- GG: 0
- Lokalizacja: Łowicz
- Kontaktowanie:
Kto jest online
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 7 gości